تمام پستهای روی وبلاگ پاک شدند و از این به بعد روی همان آدرس که اطلاع داده بودم به یک فرم و شکل شخصی تر می نوسیم. از تمام دوستانی که در این مدت به این وبلاگ سر زده بودند و اسمشان در خاطرم نیست و همین طور

از دوستان دانشگاهی میلاد، طلا، مسعود و مهدی

از دوستان مدرسه ای مرتضی، صباح، علیرضا، محمد

تشکر می کنم که با نظرات حضوری و نیمه حضوری خود من را تشویق و گاها مایوس کردند.

از خوانندگان دوره ای افسانه، سعیده، شیرین، ساناز، مینا، پری، صاب گالون، امیر، کیمیا، لیدا معتمد، نسترن،

فرزانه ، سارا تشکر می کنم که دیدن ناگهانی اسمشان در زیر بعضی پستها مثل هدیه ی بابانوئل برایم

غافلگیرکننده بود.

از زهرا موثق ، الهام و راضیه تشکر می کنم که آن اوایل مثل یک عضو به این وبلاگ چسبیده بودند و من را به

ادامه ی راه تشویق می کردند.

این وبلاگ با بیش از چهارصد و پنجاه پست و با 570 نظر تایید شده و نشده ظرف مدت سه سال روی سرور
بلاگفا بالا آمد. تمام سعیم در این مدت بر ایجاد فضاهایی تازه و خلاقانه بود که گاها در ساختش با شکست هم مواجه می شدم. به هر حال.

دوست خوبی داشتم بنام حبیب پرتاری که دیگر از او خبری ندارم.

اینها را می نویسم چون این پست تا ابد روی این سرور خواهد ماند و بخش نظراتش فقط به صورت خصوصی باز خواهد ماند و نظرات به صورت عمومی منتشر نخواهند شد. اگر سوالی کرده باشید و آدرسی مانند آدرس وبلاگ یا ایمیل داده باشید جوابتان را می دهم. بعضی پستهای آرشیو را در یک فایل پی دی اف جمع آوری کردم که اگر خواستید برایتان ارسال می کنم.

اسم شما را از یاد نمی برم.

با آرزوی آرامش.

احسان - پاییز 1388